top menu

HOE OVERWIN JE ONZEKERHEID

HOE OVERWIN JE ONZEKERHEID?

Vorig jaar schreef ik een artikel ‘Hoe haal ik het beste uit mezelf?’
Ik beloofde toen op de diverse componenten die in het gidsje hierover genoemd zijn, nader in te gaan. Bij deze!

Vandaag wil ik nader ingaan op ‘Onzekerheid’.  De auteur van het boek ‘Hoe haal ik het beste uit mezelf, Ursula van Stekelenburg, schrijft het volgende over onzekerheid;

‘Je af en toe onzeker voelen is heel gewoon. Niemand is 100% zeker van zichzelf. Vervelend wordt het als je zo onzeker bent, dat je er dagelijks last van hebt. Waar komt die onzekerheid vandaan? En hoe krijg je meer zelfvertrouwen?

Onzekerheid heeft te maken met angst. Angst dat je niet goed genoeg bent. Dat je niet mooi of leuk bent. Dat je de verkeerde keuzes maakt. En angst dat anderen dat ook vinden. Door deze angst neemt het vertrouwen in jezelf af. Hoeveel zelfvertrouwen je hebt, hangt af van ervaringen uit je verleden. Hoe vaker je gemerkt hebt dat je iets goed kan, hoe makkelijker het is om te geloven dat je het nóg een keer kan.

We kennen allemaal wel eens momenten van onzekerheid. Daar is niets mis mee. Het heeft zelfs een positieve kant. Want daardoor gaan we meer nadenken, krijgen we meer nieuwe inzichten en zijn we zelf-kritischer’.

Ik ben vele jaren lang een heel onzeker ‘meisje’ geweest. In mijn opvoeding lag de nadruk meer op wat ik fóut deed, dan waar ik goed in was.
Toen ik met mijn achttiende het ouderlijk huis verliet, kwam ik al vrij snel in de psychiatrie terecht. Mijn eerste opname was toen ik twintig jaar jong was. De allereerste diagnose die werd gesteld was zelfs; neurotisch-depressief-onzeker.

Die diagnose veranderde met de jaren, de (periodes van) onzekerheid lange tijd niet. Altijd was ik bang dat ik niet goed genoeg was, altijd was ik bang wat anderen wel van me zouden denken. Mijn eigendunk, eigenwaarde was bijzonder laag.
Eigenlijk pas de laatste jaren ben ik minder onzeker geworden. Wat daarbij een rol gespeeld heeft, is dat ik me gaandeweg minder ben gaan aantrekken wat andere mensen wel van me zouden denken. Ik leid mijn leven! Ik weet ‘hoe het zit’, wat ik heb meegemaakt en hoe me dat gevormd heeft. Uiteindelijk ben ik een ‘mooi’ mens geworden. En zeker, vanaf het moment dat ik mijn eigen woonboot kocht, gaat het bergopwaarts.

Een andere, belangrijke component, in het ‘bestrijden’ van mijn onzekerheid, is kracht geweest. Ook al was ik vaak bijzonder angstig, ik heb me door die angst niet laten leiden. De bijna altijd aanwezige angst heeft me niet klein gekregen. En daar was zeker kracht voor nodig.

In mijn boek ‘Bergbeklimmen op sterk water’ heb ik daar het volgende over geschreven;

‘Ondanks de terugkerende opnames speelt kracht een centrale rol in mijn leven. Al was dat eerst niet bewust.
Goed beschouwd was er een grote portie kracht voor nodig om de ontberingen in mijn jeugd te kunnen bolwerken zonder knettergek te worden. En zelfs al loop ik nu al dertig jaar mee in de psychiatrie, gek ben     ik niet. Wel getraumatiseerd.
Er was zeker ook kracht en lef voor nodig om op die belangrijke dag weg te gaan uit mijn ouderlijk huis. Het ging niet bepaald zonder slag of stoot.

In de lange jaren dat ik verschillende psychiaters, psychologen, SPV-ers en andere therapeuten had, waren er telkens opnieuw hulpverleners die zeiden dat ik het nog ver kon schoppen, dat ik kracht had. In het begin als ze dat zeiden, nam ik dat niet eens bewust waar. Pas later kwam ik dergelijke uitspraken tegen bij het uittypen van mijn dagboeken. Als een inmiddels herkenbaar gegeven.
Het hebben van kracht en het herkennen en erkennen daarvan is een op zichzelf staand proces in het grote geheel geweest.
Tegen de vaste hulpverleners die ik inmiddels heb, psychiater en SPV-ers, werd ik eerst boos als ze het over mijn kracht hadden. Het was de fase dat ik het als ‘vloek’ ervoer. Het werd gevolgd door de fase dat ik al wel wist dat ik veel in mijn mars had, dat ik ten alle tijde kracht heb, maar ik wilde het niet steeds horen, omdat het niet zo voelde. Dan kwam ik de gesprekskamer binnen met de zin; “Vandaag wil ik niets over kracht horen!” Het zal er vast heel krachtig uitgekomen zijn.

Langzamerhand ben ik mijn kracht als een kwaliteit in mezelf gaan ontdekken. Het is tegenwoordig als een metgezel die met me meereist,  zelfs als ik me krachteloos voel. En sinds heel kort weet ik niet alleen dat ik kracht heb, maar kan ik het ook voelen. En dat is een prachtige ervaring’.

Waarom vertel ik dit jullie nu?

Omdat ik duidelijk wil maken dat onzekerheid, angst te overwinnen valt. Misschien wel simpel, door je te realiseren dat jij zelf de enige bent die weet wat er in jouw hoofd speelt. En dat andere mensen wel van allerlei etiketjes op je kunnen plakken, maar dat ze altijd alleen maar de buitenkant zien.
Daarnaast heb ook jij vast kracht! Anders had je het niet zover geschopt.

En als laatste hoop ik natuurlijk dat je mijn boek gaat bestellen! Een boek, waarin ik mijn proces in de psychiatrie verteld heb, zonder heel uitgebreid in te gaan op mijn eigen ziektebeeld of trauma’s uit het verleden.
De mensen die het tot nu toe gelezen hebben (waaronder een uitgeverij) waren enthousiast. De uitgeverij vond het een goed boek ‘voor patiënten, naast-betrokkenen en hulpverleners’. Dat ze het niet uit konden geven, was omdat zij te weinig budget hadden.
Maar, het is nu te bestellen als E-book, via déze website! Zie onderstaande link;

Ebook bergb Wil button klBergbeklimmen op sterkwater bestellen klik op deze link!

Natuurlijk ben ik benieuwd naar jóuw ervaringen, over onzekerheid, over hoe je er in staat; Of je het overwonnen hebt of dat het nog steeds een probleem is.
En wat zijn jouw kwaliteiten in het omgaan met psychische problemen?
Laat het ons weten! Stuur je reactie, via onderstaand ‘comment-veld’

of stuur ons een persoonlijk bericht via redactie@mammacando.nl. We nemen dan contact met je op.

Tot de volgende keer!

Willemien

No comments yet.

Geef een reactie

 

webdesign: MM IT Solutions International

Powered by WishList Member - Membership Software