top menu

OP ZOEK NAAR JE INNERLIJKE BALANS:

OP ZOEK NAAR JE INNERLIJKE BALANS:

In de serie artikelen, op basis van het boek(je) ‘Hoe haal ik het beste uit mezelf’,  is vandaag de beurt aan een artikel over introspectie/zelfreflectie.

De auteur van het boek, Ursula van Stekelenburg, stelt;
Hoe je over jezelf denkt, wordt gevormd door introspectie, door waarneming van je eigen gedrag of door een vergelijking van jezelf met anderen. Hoe je je daarbij voelt, heb je te danken of te wijten aan het verschil dat je constateert, tussen je werkelijke zelfbeeld en je wenselijke zelfbeeld. En aan de waarde die je daaraan toekent.

Je neemt tijd voor zelfreflectie. Je ziet dit als een leertraject, waarin je al doende leert. Je schrijft je innerlijke dialogen met je innerlijke criticus op. Welke gevoelens brengen deze gedachten teweeg. Je transformeert al jouw bevindingen naar een leerervaring. Je vraagt je af welke ‘levensles’ je kunt trekken.

Deze stellingen kan ik compleet onderschrijven!

Kortgeleden schreef ik op mijn eigen website splashingwordworks een blog over ‘De zin van zelfreflectie’. Vooral vanuit mijn eigen ervaring, dat zelfreflectie je veel verder kan brengen in je gehele proces van gedachten en gevoelens. En om op een juiste manier ‘aan zelfreflectie te kunnen doen’, zal je niet ontkomen aan introspectie. Op een eerlijke manier naar je binnenste ik kijken. ‘Door eerlijk tegenover jezelf te zijn, kan je meer balans creëren.’ Dat is ook de mening van de twee Nederlandse psychologen, die de zelfconfrontatie-methode ontwikkelden, waarmee je door (begeleid) zelfonderzoek, zoekt naar terugkerende patronen in je levensverhaal. Vaak blijken gebeurtenissen uit het verleden en heden, of dingen en mensen die je bezighouden, overeenkomsten te bevatten, als het gaat om – bij die situatie, dingen, mensen –  passende gevoelens.

OP ZOEK NAAR JE INNERLIJKE BALANS:

Het is niet zo gemakkelijk de confrontatie met jezelf aan te gaan.
Klinisch psycholoog  Leon Seltzer formuleert in zijn blog Psychology Today; ‘De belangrijkste reden waarom we de confrontatie met anderen aangaan, is dat we te bang zijn om de confrontatie met onszelf aan te gaan. Maar de groei en verandering die we werkelijk nodig hebben, komt veeleer voor uit zelfconfrontatie’.

Daar ontmoeten we Ursula van Stekelenburg weer. Zij benadrukt kwaliteiten als positieve intelligentie, zoals jezelf dagelijks complimenten geven, self-kindness, het vermogen ‘dingen te nemen, zoals ze zijn of komen’, het vermogen jezelf te accepteren zoals je bent, inclusief je onvolkomenheden.

Belangrijke vragen voor introspectie en zelfreflectie zijn; Hoe staat het met de emotionele en praktische balans tussen je willen, kunnen en doen? Leid je het leven dat je graag wil leiden? Is je leven afgestemd op je levenswaarden, je dromen, je talenten en kwaliteiten?

Eén van de beste methodes om aan introspectie en zelfreflectie te doen, is erover te schrijven. Zoals Ursula van Stekelenburg ook zegt over het opschrijven van je innerlijke dialogen met je innerlijke criticus. Die innerlijke criticus heeft iedereen. Het duiveltje dat je zegt dat je het niet goed doet, dat je dom bent of andere negatieve gedachten. Daarom is het van belang bij je ‘eerste gedachten’ uit te komen. En die op te schrijven, zonder dat je je laat beïnvloeden door juist taalgebruik, komma’s of grammatica. Als je je aanmeldt voor de schrijfcursus ‘Emotie schrijven’, die ik heb ontwikkeld, leer je gaandeweg bij je eerste gedachten en emoties uit te komen. En die emoties vormen een belangrijk onderdeel van je zelfreflectie.

Ik ben al heel jong begonnen, met een vorm van zelfreflectie. Door dagboek te schrijven, en daar kritisch in te zijn, naar mezelf toe, ben ik gaandeweg steeds meer gaan reflecteren op mijn gedrag en emoties. Schrijvend kan ik dingen op een rijtje zetten, gevoel verwoorden en relativeren, me ‘schoon’ schrijven. Er is een tijd geweest dat ik mijn goed ontwikkelde schrijfvermogen gebruikte als therapie-middel; de onderwerpen, die ik bespreken wilde met mijn therapeut, leverde ik per mail aan. Terwijl, in de periodes dat schrijven niet zo goed lukte, mijn psychiater kwam met de goede tip om een ‘gevoelsspreekuur’ in te lassen. Elke dag een vast tijdstip om op te schrijven wat me bezig hield. Zelfs nu het me psychisch aanzienlijk beter gaat, handhaaf ik nog regelmatig dat ‘gevoelsspreekuur’. Om balans op te maken.

Uiteindelijk gaat het om jóuw leven! Misschien wel de meest belangrijke vraag die jij jezelf kunt stellen is; Wat zou mij het gevoel geven een betekenisvol leven te leiden?
Dat is een levensvraag. Die niet in een paar zinnen in te vullen is.
Dáármee bezig zijn is een vorm van introspectie en zelfreflectie. Neem er de tijd voor. Want, tenslotte is het leven een reis. Niet alleen het uitzicht op de top is mooi, ook de weg naar die top toe, kan heel indrukwekkend zijn.

Wil je er hulp bij? Meld je aan voor de cursus ‘Emotie-schrijven’!

Heb je vragen? stel ze hieronder in het comment vak,
vergeet niet am not spammer aan te vinken:

 

No comments yet.

Geef een reactie

 

webdesign: MM IT Solutions International

Powered by WishList Member - Membership Software