top menu

Wat maakt dat je een goede moeder bent?

Moeders hebben ’s werelds meest uitdagende baan.

Ik deel graag iets persoonlijks met je. Moeders delen graag persoonlijke dingen, toch? Over de weeën die ze hebben gehad, hoe lang de bevalling duurde, hoeveel hechtingen ze hadden, hoe vreselijk misselijk ze waren, de striae, het overgewicht, de korte nachten…

Ik neem je alleen hier even mee in een ander persoonlijk verhaal.

Ik ben moeder van drie kinderen, en deze zijn allemaal geboren via een keizersnee.   Was ik toen een goede moeder, in die dagen? Zeker weten! Althans, zo dacht ik er over. Ik deed alles zeer bewust, nam mijn taak als moeder heel serieus en gaf ze al mijn liefde. Ik gaf borstvoeding, ik verzorgde ze, ik zong voor ze, ik was er altijd voor ze, ik knuffelde ze, ik kookte vers eten voor ze, altijd met verse groente, vers fruit…

Allemaal dingen die je doet als je een goede moeder bent, toch?

De tijd verstrijkt. De kinderen worden groter, en ouder. De verantwoordelijkheid van een moederschap vergt steeds meer naar mate de tijd vordert, de leeftijd hoger wordt en de kinderen groter worden. Ik heb alles naar beste kunnen en met de beste intenties gedaan voor mijn kinderen. Hun behoeften stonden altijd bovenaan mijn prioriteitenlijst, ik was er altijd voor ze, ik hield van ze, elk voor wie zij waren.

En dan ineens is het die ene dag in 2017. Mijn 16-jarige dochter vertoont verontrustende symptomen. Ik mag wel zeggen, zeer verontrustende symptomen. Het wordt al snel duidelijk dat zij in een acute psychose is beland.

Ik was nog nooit eerder in mijn leven zo bang geweest als op die dag.

Op de poli jeugdpsychiatrie werd het al snel duidelijk: mijn dochter had een crisisopname nodig in een psychiatrisch ziekenhuis.

Op dat moment belandde mijn moederschap in een andere dimensie.
Er was niet veel meer over van mijn gevoel dat ik een goede moeder was.

Mijn hoofd gonsde van gedachten zoals ‘Hoe kan dit gebeuren?’ en ‘Wat heb ik over het hoofd gezien?’ en ‘Wat heb ik fout gedaan?’… zoals moeder dat doen als er iets met hun kind is. Over het algemeen strijken moeders niet zo snel met de eer over de kwaliteiten en prestaties, maar zoeken zij maar al te gemakkelijk de schuld bij zichzelf voor alles wat er mis gaat.

Misschien besef je het niet maar de wachtlijsten voor jongeren met een psychiatrische zorgbehoefte zijn lang. Angstaanjagend lang.

Het gevolg daarvan was dat mij na de diagnosestelling meteen werd gevraagd om mijn dochter mee naar huis te nemen. Dat was het moment waarop mijn moederschap als een ondraaglijke verantwoordelijkheid voelde. Wat voor antwoord kon ik in vredesnaam geven?

Ik hoorde mezelf ‘nee’ zeggen.

Ik hoorde mezelf ‘nee’ zeggen. Mijn hart zat in mijn keel, mijn hartslag hoorde ik bonken in mijn oren. Ik werd overspoeld door schuldgevoel. En toch zei ik ‘nee’. Ik voelde me een waardeloze moeder. Een vreselijke moeder. En toch zei ik ‘nee’ en bleef ik de zes uren die daarop volgde ‘nee’ zeggen. ‘Nee, het is onverantwoord om haar mee naar huis te nemen.’ De vraag werd elke 20 minuten herhaald. Kon ik haar niet mee naar huis nemen? Kon ik haar niet bij vrienden laten logeren? Had ik geen familieleden die haar konden opvangen? Ik was verdoofd. Verbijsterd. Wanneer je het onverantwoord vind om je dochter met een acute psychose mee naar huis te nemen…. dan ga je daar toch geen vrienden, buren of familieleden mee opzadelen? Het werden zes bizarre, lange, confronterende uren. Tot het moment, ver na sluitingstijd van de poli er een plek voor mijn dochter was gevonden. Een veilige haven waar ze onder professionele begeleiding kon beginnen aan het herstel van haar psychose en de gevolgen.

Wat ik heb geleerd van deze zes uur, is wat een moeder tot een goede moeder maakt: het maken van de moeilijke beslissingen, de pijnlijke beslissingen en de onmogelijke beslissingen om je kind te bieden wat het nodig heeft, niet wat het wil. Om niet de vriendin, het maatje te zijn van ze… maar dat te doen wat er nodig is om datgene te bewerkstelligen voor ze wat ze daadwerkelijk nodig hebben.

Ben ik een goede moeder?

Ben ik een goede moeder! Ja, dat ben ik. En dat ben jij ook: het enige wat daarvoor nodig is, is om trouw te blijven aan jezelf.

Laat me gerust weten in jouw reacties wat voor moeilijke beslissing jij als moeder (of als vader) voor je kind hebt genomen.

Mia

2 Responses to Wat maakt dat je een goede moeder bent?

  1. Inky 11 maart 2019 at 6:55 pm #

    Geweldig Mia!!! En zo waar! Wat een nachtmerrie beslissing! Wat knap! En ook nu hoe je je leven weer vorm geeft hoe je hen voor leeft! Ook hoe je trouw blijft aan jezelf wat uiteindelijk zo’n kostbaar geschenk is ook aan je kinderen. Je bent een goede moeder!!!❤️
    Zelf ook een hele online nachtmerrie beslissing moeten nemen namelijk mijn kind uit huis gezet. Met goede gevolgen, tot nu mijn beste beslissing geweest. Maar o wat pijnlijk was dat.

  2. Mia 12 maart 2019 at 10:51 am #

    Wat een moedige beslissing, Inky, om met pijn in je hart je kind uit huis te zetten, om hem of haar die zelfstandigheid te gunnen, vertrouwen te hebben in jezelf dat je weet wat je kind nodig heeft, ook al komt het niet tegemoet aan wat hij of zij op dat moment wil. Je ben een goede moeder !!

Geef een reactie

 

KvK : 61839841
Btw: 8559.03.351.B.01
Rekening: NL79 TRIO 0198 0159 68

webdesign: MM IT Solutions International

Powered by WishList Member - Membership Software